و وحشت راه را بر مردم بگيرد . امام خمينى ( ره ) مىفرمايد : اقوى در كيفر محارب اين است كه حاكم شرع مخير است بين اعدام و به دارآويختن و بريدن دست و پا بر خلاف و تبعيد . بعيد نيست كه براى حاكم سزاوارتر اين باشد كه جنايت را ملاحظه كند وكيفرى مطابق با آن در نظر بگيرد . براى مثال اگر محارب كسى را كشته باشد ، كيفر اعدام يا به دار آويختن را انتخاب كند و اگر مالى ربوده باشد ، قطع را برگزيند و اگر شمشير از غلاف كشيده و فقط ترسانيده باشد ، تبعيد را انتخاب كند . « 1 » علّامهء حلّى در نهايه مىفرمايد : محارب كسى است كه با سلاح سر راه مردم را بگيرد و از افرادى باشد كه احتمال دزدى درباره‌اش داده مىشود . اگر محارب كسى را كشته باشد ، بدون اينكه مالى گرفته باشد ، بايد كشته شود و اگر اولياى خون عفو كنند ، از كشتن نجات نمىيابد و حاكم خود بايد او را بكشد . و اگر اموال مردم را هم به سرقت برده و شخصى را هم كشته باشد ، ابتدا بايد اموال را از او بگيرند و پس از آن دستش را قطع كنند و سپس او را بكشند . اگر مال مردم را گرفته ، ولى قتلى انجام نداده باشد ، دستش را قطع مىكنند و پس از آن تبعيدش مى نمايند و به آن آبادى كه تبعيد شده ، مىنويسند كه او محارب است و آب و نان و معامله و رفت و آمد را از او دريغ كنند تا مجبور به توبه شود و اگر از آن محل به جاى ديگرى رفت ، آنها به آن محل بنويسند و او را معرفى كنند و اگر قصد رفتن به سرزمين شرك را داشت ، بايد مانع او شوند . « 2 » قرآن كريم جرم و كيفر محارب را چنين بيان مىكند : « انَّما جَزاءُ الَّذينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ ، وَ يَسْعَوْنَ فِىالْارْضِ فَساداً انْ يُقَتَّلُوا اوْ يُصَلَّبُوا اوْ تُقَطَّعَ أيْديهمْ وَ ارْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ ، اوْ يُنْفَوْا مِنَ الْارْضِ ذلِكَ لَهُمْ خِزْىٌ فِىالدُّنْيا وَ لَهُمْ فى اْلآخِرَةِ عَذابٌ عَظيمْ » « 3 »

--> ( 1 ) - تحريرالوسيله ، ج 2 ، ص 493 . ( 2 ) - مختلف الشيعه ، ج 2 ، ص 226 ؛ و شرح لمعه ، ج 2 ، ص 298 . ( 3 ) - مائده ( 5 ) ، آيهء 33 .